۱۷

۱۸ بهمن ۱۳۸۹
پرده‌ی “روز” می‌کشم
به شب‌های خلوتِ بی‌آدمی
که سردند، یخ
و
گرم می‌شوم از خیال خورشید
….
و
هرشب
تکرار می‌کنم
این دروغ ِ شیرین ِ روشن را.
نویسنده: ۲ نظر

۲ نظر در ۱۷

  • barsin می‌گه:

    weblog zibai dari moafgh bashi

    [پاسخ]

  • تلخك می‌گه:

    وبلاگ گروهیه.
    ممنون از لطفتون.

    [پاسخ]

  • اضافه کردن نظر