۳۸

۲۴ مهر ۱۳۹۰

صدای گامهای سکوت را می شنوم
خلوتها از با همی سگها به دروغ و درندگی بهترند
سکوت گریه کرد دیشب

سکوت به خانه ام آمد
سکوت سرزنشم داد
و سکوت ساکت ماند سرانجام
چشمانم را اشک پر کرده است

شعر:م امید

نویسنده: بدون نظر

اضافه کردن نظر